مذاکرات اقلیمی سازمان ملل بن با هشدار جدی در مورد انرژی ترکیبی و بحران آب و هوایی آغاز شد
Jun 15, 2026
بون، آلمان - بیش از 7000 مذاکره کننده، وزرای محیط زیست و کارشناسان آب و هوا از نزدیک به 200 کشور روز دوشنبه در بن گرد هم آمدند تا شصت و چهارمین اجلاس کنوانسیون چارچوب سازمان ملل در مورد تغییرات اقلیمی را آغاز کنند. سیمون استیل، دبیر اجرایی سازمان ملل
دبیرخانه تغییرات آب و هوا، یک سخنرانی افتتاحیه فوری ارائه کرد و هشدار داد که همپوشانی بلایای آب و هوایی، قیمت های بی ثبات سوخت های فسیلی ناشی از درگیری های خاورمیانه و پیشرفت آهسته در تامین مالی آب و هوا، جوامع آسیب پذیر را به نقطه شکست در هر قاره سوق می دهد.
استیل سخنرانی خود را با طرح بحران های آبشاری جهانی آغاز کرد که اقدامات اقلیمی باید به طور همزمان با آنها مقابله کند. موجهای گرمای بیسابقه جنوب اروپا، جنوب آسیا و بخشهایی از شمال آفریقا را تا بهار 2026 سوزانده است و باعث از بین رفتن محصولات کشاورزی، افزایش شدید بیمارستانها در اثر گرمازدگی و فشار بر شبکههای برق وابسته به زیرساختهای سوخت فسیلی قدیمی شده است. در عین حال، تنش های طولانی در اطراف تنگه هرمز قیمت نفت خام و گاز طبیعی را بالا نگه داشته و بسیاری از کشورهای کم درآمد را مجبور کرده است که بودجه محدود دولتی را به جای پروژه های مراقبت های بهداشتی، آموزشی و انتقال انرژی سبز به سمت واردات سوخت سوق دهند.
استیل در سالن مملو از جلسات عمومی گفت: «امروز بشریت با پیچیدهترین آزمایش مشترک خود در تاریخ مواجه است: ما نمیتوانیم بحران امنیت انرژی را بدون حل بحران آبوهوایی حل کنیم، و نمیتوانیم از جمعیت آسیبپذیر محافظت کنیم بدون اینکه به تمام وعدههای آب و هوایی که قبلاً در توافقنامه پاریس توافق شده است، محافظت کنیم.» اکنون زمانی برای بازگشایی مباحث دیپلماتیک قدیمی یا کاهش تعهدات ملی آب و هوا نیست. هر کشوری باید در کاهش انتشار گازهای گلخانهای، افزایش انرژی تجدیدپذیر و انجام تعهدات مالی طولانیمدت در قبال کشورهای آسیبپذیر آبوهوایی سریعتر حرکت کند.»
سه مسیر اصلی مذاکره در ده روز آینده بر بحث ها غالب خواهد بود. اولین مورد بر پیشبرد هدف جهانی سازگاری متمرکز است، چارچوبی که به منظور کمک به کشورها برای ایجاد دفاع در برابر آب و هوای شدید مانند طوفان، خشکسالی و ذوب یخبندان است. کشورهای جزیرهای کوچک و کشورهای کمتر توسعهیافته بارها شکایت کردهاند که صندوقهای انطباق بینالمللی فعلی کمتر از یک پنجم هزینههای واقعی بازیابی بلایای طبیعی آنها را پوشش میدهند، و آنها برای رسمی کردن اهداف بودجه سالانه اجباری در COP31 تلاش میکنند.
مسیر اولویت دوم بر ارائه نتایج حاصل از اولین Stocktake جهانی متمرکز است، یک بررسی جامع از اقدام جهانی آب و هوا که در COP28 تکمیل شد. مذاکرهکنندگان برنامههای اجرایی ملموسی را برای از بین بردن شکافهای گسترده بین اهداف موجود انتشار گازهای گلخانهای ملی و محدودیت دمای جهانی ۱.۵ درجه سانتیگراد تعیینشده توسط معاهده پاریس بررسی خواهند کرد. تحقیقات علمی منتشر شده توسط سازمان ملل متحد قبل از نشست بن تأیید کرد که سیاست های فعلی گرمایش جهانی را در مسیری قرار می دهد که تا سال 2100 به 2.7 درجه برسد، مگر اینکه کشورهای صنعتی به توقف تدریجی تولید زغال سنگ، نفت و گاز قبل از سال 2035 سرعت بخشند.
سومین آیتم اصلی دستور کار به مکانیسمهای گذار، سیاستهایی برای حمایت از کارگران و جوامع وابسته به صنایع سوخت فسیلی میپردازد، زیرا کشورها به سمت بادی، خورشیدی، انرژی آبی و هیدروژن سبز حرکت میکنند. نمایندگان اروپایی در خلال مذاکرات افتتاحیه، یک اتحاد صنعتی سبز فرامرزی را پیشنهاد کردند و آموزش فنی و وام های کم بهره را به اقتصادهای نوظهور که زنجیره های تامین انرژی های تجدیدپذیر داخلی را می سازند، ارائه کردند. نمایندگان کشورهای آفریقایی و جنوب شرقی آسیا در پاسخ خواستار کاهش موانع تجاری بر روی صفحات خورشیدی، تجهیزات ذخیره سازی باتری و فناوری انرژی پاک صادر شده از کشورهای ثروتمند شدند.
هیئت های ملی در دور اول نشست های دوجانبه پشت درهای بسته به شدت در مورد اختلافات مالی کلیدی اختلاف نظر داشتند. نمایندگان اتحادیه اروپا، کانادا و ژاپن تعهدات خود را مبنی بر گسترش صندوق جهانی خسارت آب و هوا که در سال 2022 تأسیس شد، با هدف جبران خسارت های برگشت ناپذیر آب و هوایی مانند از دست دادن زمین های ساحلی و آسیب های دائمی کشاورزی به کشورهای فقیر، تجدید کردند. در همین حال، چندین کشور عمده صادرکننده سوخت فسیلی استدلال کردند که برنامههای انتقال سریع انرژی، اقتصاد داخلی آنها را بیثبات میکند و خواستار زمانبندی طولانیتر برای کاهش تولید نفت و گاز در کنار افزایش حمایت از سرمایهگذاری سبز هستند.
ناظران بازار و توسعه خاطرنشان کردند که مذاکرات بن وزن اقتصادی زیادی دارد. کاهش هزینههای انرژی خورشیدی و بادی به این معناست که انرژیهای تجدیدپذیر اکنون ارزانترین منبع انرژی جدید در بیش از 120 کشور جهان است، اما با وجود گلوگاههای زنجیره تامین، قوانین ملی ناسازگار مجوز و نوسانات ارز، استقرار انبوه آهسته است. چشم انداز بانک جهانی در ژوئن 2026 که چند روز قبل از کنفرانس منتشر شد، پیش بینی های رشد جهانی را تا حدی به دلیل اختلالات کشاورزی مرتبط با آب و هوا و تورم هزینه انرژی کاهش داد و از سرمایه گذاری سبز هماهنگ بین المللی برای تثبیت چشم انداز اقتصادی بلندمدت خواست.
گروههای جامعه مدنی، از جمله سازمانهای غیردولتی محیطزیست، فعالان اقلیم جوانان و فدراسیونهای کشاورزان، در طول روز دوشنبه تظاهرات مسالمتآمیزی را در خارج از محل کنفرانس برگزار کردند. نمایندگان جوانان طوماری مشترکی را ارائه کردند که توسط بیش از 3 میلیون جوان در سراسر جهان امضا شد و خواستار پایان فوری پروژههای جدید حفاری سوختهای فسیلی و تضمین حضور جوانان در همه گروههای کاری رسمی سازمان ملل متحد در مورد اقلیم شدند.
سازمان دهندگان کنفرانس تایید کردند که جلسات بن در 18 ژوئن با متن مذاکره تلفیقی که به عنوان خط مقدم رسمی برای مذاکرات وزرای سطح بالا در ترکیه در پاییز امسال خواهد بود، به پایان خواهد رسید. استیل سخنان افتتاحیه خود را با درخواست مستقیم از همه دولت های حاضر به پایان رساند: "هر تاخیر توانایی ما را برای محافظت از زندگی تضعیف می کند.
