کنسرسیوم جهانی باد فراساحلی پلتفرم توربین غول پیکر شناور را رونمایی کرد که مرزهای انرژی تجدیدپذیر را تحت فشار قرار می دهد.
یک کنسرسیوم انرژی فرامرزی متشکل از شرکتهای مهندسی اروپایی و تامینکنندگان فناوری انرژی پاک آسیایی رسماً سکوی بادی شناور در مقیاس بزرگ خود را در سواحل شمال پرتغال راهاندازی کرده است که نقطه عطفی بزرگ برای توسعه نیروی بادی در اعماق دریا است. برخلاف توربینهای بادی با کف ثابت سنتی که فقط در آبهای ساحلی نسبتا کمعمق نصب میشوند، این طرح شناور جدید به گونهای مهندسی شده است که به طور پیوسته در اعماق آب از 80 متر تا بیش از 350 متر کار کند و منابع عظیم باد اقیانوسی را که قبلاً برای تولید برق تجاری غیرقابل دسترس تلقی میشد، باز کند.
توربین پرچمدار نصب شده بر روی پلت فرم دارای قطر روتور 320 متر است و ظرفیت نامی تک واحدی آن به 22 مگاوات می رسد. در شرایط باد مساعد، یک توربین می تواند تقریباً 95 گیگاوات ساعت برق در سال تولید کند که برای تامین برق پاک برای نزدیک به 28000 خانوار محلی کافی است. این پلت فرم یک ساختار نیمه شناور بهبود یافته، مجهز به سیستم های میرایی موج فعال و ماژول های تنظیم بار هوشمند را اتخاذ می کند. حسگرهایی که در سرتاسر برج و پایه شناور توزیع شده اند، داده های زمان واقعی را در مورد ارتفاع موج، سرعت جریان اقیانوس و جهت باد جمع آوری می کنند. یک سیستم هوش مصنوعی داخلی به طور خودکار زاویه پرههای توربین و تنش زنجیر لنگر را تنظیم میکند تا خستگی ساختاری را کاهش دهد و پایداری را در طول طوفانها و وضعیتهای دریای ناآرام افزایش دهد.
مهندسان پروژه خاطرنشان کردند که یکی از بزرگترین پیشرفت ها در کاهش هزینه کلی نهفته است. نسلهای قبلی سختافزار بادی دریایی شناور هزینههای ساخت و نصب بسیار بالایی را متحمل میشد و رقابت با نیروی باد و انرژی خورشیدی در خشکی را دشوار میکرد. این پلت فرم جدید از فولاد دریایی کم آلیاژ قابل بازیافت و تکنیک های مونتاژ مدولار استفاده می کند. اکثر قطعات را می توان در کارخانه های کشتی سازی ساحلی پیش ساخته و سپس به منطقه دریای هدف برای استقرار یدک کش کرد و زمان ساخت و ساز فراساحلی را نزدیک به 40 درصد کاهش داد. هدف هزینه کنسرسیوم این است که طی سه سال آینده هزینه برق بادی شناور را به کمتر از 45 یورو در هر مگاوات ساعت برساند.
تحلیلگران صنعت اشاره می کنند که این فناوری دارای اهمیت جهانی است. بسیاری از کشورهای ساحلی، از جمله اسپانیا، ژاپن و بخشهایی از بریتانیا، دارای قفسههای قارهای باریک هستند. مناطق دریایی کم عمق آنها تقریباً به طور کامل برای مزارع بادی توسعه یافته است، در حالی که انرژی باد فراوان در اعماق اقیانوس ها قرار دارد. فنآوری باد شناور میتواند به این کشورها کمک کند تا دور شدن خود از سوختهای فسیلی را سرعت بخشند و به تعهدات کاهش کربن خود عمل کنند. کنسرسیوم قبلاً قراردادهای چارچوبی را برای سه سایت نمایشی اضافی در اقیانوس اطلس و دریای چین شرقی امضا کرده است.
با این حال، چالش ها باقی مانده است. گروه های زیست محیطی دریایی نگرانی هایی را در مورد تأثیرات بلندمدت آرایه های باد شناور در مقیاس بزرگ بر زندگی دریایی، از جمله تغییر در مسیرهای مهاجرت ماهی ها و آلودگی صوتی در حین نصب، ایجاد کرده اند. تیم پروژه اظهار داشت که ایستگاه های پایش زیست محیطی را در اطراف محل آزمایش ساخته اند و بررسی های بیولوژیکی منظم را انجام خواهند داد. آنها همچنین در حال آزمایش مواد پوشش ویژه ای هستند که می توانند از رشد موجودات دریایی حمایت کنند و پایه های شناور را به صخره های مصنوعی تبدیل کنند تا اختلالات اکولوژیکی را جبران کنند.
در درازمدت، توسعه دهندگان قصد دارند این مزارع بادی شناور را با تاسیسات تولید هیدروژن سبز در دریا جفت کنند. الکتریسیته اضافی تولید شده در دورههای باد شدید برای شکافتن آب دریا و تولید هیدروژن سبز استفاده میشود و مشکل اصلی نیروی باد را حل میکند: نوسانات خروجی. سیستم ترکیبی باد به هیدروژن به انرژی پاک اجازه ذخیره و حمل و نقل برای استفاده در صنایع سنگین و بخش های کشتیرانی را می دهد که برق رسانی مستقیم آنها دشوار است. کارشناسان پیش بینی می کنند که تا اواسط دهه 2030، باد دریایی شناور همراه با هیدروژن سبز به یکی از ستون های اصلی سیستم انرژی پاک جهانی تبدیل خواهد شد.
